Vijf dagen Goa vind ik wel genoeg. De meeste vakantiegangers verblijven in ressorts bij de stranden. In het Zuiden waren die trouwens veel stiller, de resorts meer upmarket, met golfterreinen en zo. Mocht ik nog eens een overwinteren dan lijkt me dat wel wat.
Nu moest ik verder, de vlucht was geboekt. Mumbai deze keer 600 km ten noorden van Goa. We waren nog maar met een groepje van 6, waarvan er vijf die nacht nog zouden doorreizen naar Nederland. Ik had nog een dagje extra geboekt. Ik had al zoveel van die stad gehoord dat ik er wel een dagje extra voor over had.
Mumbai ligt aan zee en is gegroeid vanuit een aantal visserseilanden voor de kust. Die zijn aaneengegroeid en vormen nu het centrum van een stad van 20 miljoen inwoners. Toen we kwamen aanvliegen kon je al zien dat deze stad veel moderner is dan wat we in het Zuiden hebben gezien. Veel woonblokken en ertussendoor grauwe slums, van boven duidelijk te herkennen aan de aaneengesloten golfplaten. Hier wonen mensen die van het platteland komen op zoek naar een beter leven. Als ze succesvol zijn trekken ze weg naar echte woningen, maar hun plaats wordt onmiddellijk weer ingenomen door nieuwkomers want de big city lokt mensen uit het hele land.
Ook op straat zie je duidelijker dat de mensen het hier beter hebben dan in het Zuiden. Ze zijn beter gekleed en gevoed, en de stad is schoner.
Onder het Engelse koloniale bestuur ging het zo goed met Mumbai dat er veel gebouwd is in de Victoriaanse stijl die je ook in Londen nog veel ziet. Grote gebouwen aan groots opgezette lanen. Het Victoriastation, het gemeentehuis, politiebureau, banken, bibliotheek muzea enz. Het staat er allemaal nog. Van recente datum zijn veel wolkenkrabbers die de stad een skyline geven vergelijkbaar met New York.
's avonds zijn we met de groep de stad nog gaan verkennen. De volgende dag heb ik het nog eens dunnetjes overgedaan, en heb ook musea bezocht. Een vermoeiend dagje, ook al omdat ik geen hotelkamer meer had, en ik me moest vermaken tot half een 's nachts tot ze me kwamen halen om naar het vliegveld te gaan.
Daarmee kwam een einde aan een vakantie van 4 wekenvol indrukken. In Nederland lag op veel plaatsen nog ijs op het water, getuigen van een barre winterperiode. Dat heb ik gelukkig overgeslagen deze winter!
De laatste dagen van de reis verblijven we in Goa, een voormalige Portugese kolonie die pas in 1961 bij India is gevoegd, eigenlijk gewoon overgenomen door de centrale regering. Portugal was inmiddels al zo verzwakt dat ze dat zonder tegenstand konden doen. Het is een aparte deelstaat, zij het een kleine. Overal zie je de Portugese invloeden en bouwstijl. Veel mensen hebben ook nog duidelijk Portugese voorouders gehad.
De voormalige hoofdstad Oud Goa, is destijds verlaten vanwege de uitbraak van cholera en malaria. De huidige hoofdstad is Pangim. Zondag hebben we met 12 mensen van onze groep Oud Goa bezocht. Van de oorspronkelijke huizen is niets meer over, maarvan de kerken des te meer. We bezochten er 5 van.
Maandagmorgen vertrok het grootste deel van de groep terug naar Nederland via Mumbay. 6. Mensen hebben gekozen voor verlenging van het verblijf om wat uit te rusten. Het is hier een lekker hotel aan zee met zwembad.
Toch kriebelde het wel een beetje. Daarom hebben we vandaag 5 scooters gehuurd en zijn de noordelijke stranden van Goa gaan verkennen. Konden we zelf ook eens ervaren hoe het hier is in het verkeer. Tot nu toe deden dat andere chauffeurs voor ons. Het is heel anders dan bij ons. Het lijkt een chaos (ook nog links rijden), maar iedereen houdt rekening met elkaar en ik heb geen enkel ongeluk gezien, hoewel we tijdens de spits door de hoofdstad moesten.
Morgen de laatste dag. Daarna heb ik nog een verlenging van een dag in Mumbay, om een indruk van de stad te krijgen.
Van Hampi gingen we naar de rotstempels van Badami. In Badami zijn vier tempels uitgehouwen in de rotsen. De tempels zijn een stuk ouder dan Hampi. Ze zijn van de zesde eeuw. Na al die andere tempels vond ik deze niet zo indrukwekkend. Wel indrukwekkend was het uitzicht van de bovenste tempel. Op het terrein van parkeerplaats en tempels heerste een troep apen die iedereen en alles terroriseerden. Zodra een aut arriveerde sprongen ze op het dak en begonnen de bagage te checken op eetbare spullen. Ook zagen we een aap een tas afpakken van een vrouw en er mee wegrennen. Op een stil plekje begon hij de tas om te kieperen om er al het eetbaars uit te halen.onderweg die dag hadden we enkele bijzondere ontmoetingen. We zijn gestopt bij een groep mensen die in huifkarren onderweg waren naar een bedevaartplaats. Ze hielden hun middagpauze om te eten en te slapen. Ze kwamen uit een dorp zo'n 50 km daar vandaan. Boerenmensen met een gastvrijheid die ontwapenend was. Ze lieten ons meeten van wat ze hadden en wilden daar niets voor terug hebben. Ze vonden onze belangstelling geweldig en lachten alsmaar. Zie foto's.
Verderop die middag stopten we voor een plaspauze ergens onderweg, en dat bleek pal voor een meisjesschool te zijn. Enkele honderden meisjes, meest in uniform, kwamen naar buiten gelopen. We werden er door omringd en ze waren heel enthousiast. Zodra we afscheid namen en zwaaiden, zwaaiden ze allemaal terug en riepen by by.
In de 15e eeuw was Hampi de grootste stad op de toenmalige wereld met 600.000 inwoners. Van de voornamelijk houten huizen van toen is niets meer over, maar wel van de tempels, die werden gebouwd van graniet, wat hier overal voorradig is. Die tempels en de winkelstraten zijn bewaard gebleven. Het was een grote stad aan de rivier, omringd door een uitgebreid landbouwgebied waar ook nu nog veel rijst wordt verbouwd. Zo kon de bevolking worden gevoed. De stad is 25 vierkante kilometer, zo'n 8 km vano de ene kant naar de andere. De huidige bevolking van Hampi leeft vooral van het toerisme.
Wij Hadden een logde aan de overkant van de rivier. Daar waren veel van dat soort loges. Veel backpackers en hippies, waar 's avonds nog veel werd geblowd, liggend op matrassen. Wij hielden het op een biertje.
's morgen met een pontje naar de overkant, waar het bezoek kon beginnen. Aanvankelijk had ik geen beeld van de omvang van het complex, en ging ik samen met een paar anderen van de groep weer naar beneden. Daar hoorden we hoe groot het was. Ik ben toen alsnog aan de verkenning begonnen en kwam halverwege de dag de rest van de groep weer tegen. Samen weer verder en voor het laatste pontje weer terug naar de overkant, naar de lodge. Moe maar gelukkig. Het was een warme dag geweest.
In Mysore 2 dagen gebleven. De belangrijkste attracties in Mysore zijn het paleis van de Maharadja en de markt. Ik zal wat foto'sbijvoegen.
Gisteren naar Bengalore. Onderweg nog wat bezienswaardigheden bezocht, want Bengalore zou niet interessant zijn. Ik vond dat meevallen. Inderdaad geen paleizen en tempels, maar een uit zijn krachten gegroeide provincieplaats die destijds door de Engelsen is aangewezen als bestuurscentrum voor Zuid India. Nu wonen er 6 miljoen mensen. Daar is de infrastructuur helemaal niet op gebouwd, waardoor voortduren het verkeer vast staat. Ze zijn bezig met een metronetwerk. Overal wordt gebouwd en er is al een grootstedelijke skyline. Het geld wordt vooral verdiend in de ICT en callcentra voor vooral engelssprekende landen. Zo heeft McDonalds hier een callcentrum voor de McDrives. Als je in Amerika een hamburger komt bestellen bij de McDonald wordt je te woord gestaan door iemand in Bengalore die de bestelling dan doorgeeft aan de keuken. De zegeningen van internet.
's avonds de slaaptrein naar Hampi, zo'n 400 km verder naar het Noorden. Daar is ooit een koninkrijk geweest vergelijkbaar met Ankor What in Cambodja. Het is een gigantisch complex met tempesl en paleizen en restanten van de stad waar toen al 600.000 mensen woonden.
In een nachttrein is het slapen meestal een probleem. Het is er klein, het beweegt voortduren en het is er warm. We kwamen behoorlijk gebroken aan.Bij het station stond onze bus al weer klaar. We arriveerden in een heel arm gebied. Mooi vanwege het landschap en de rijstvelden, maar mensen en de dieren leken vermagerd en het was er ontzettend smerig, zowel de lucht als de straten. Na veel omrijden kwamen we in het hotel. Het is in een nederzetting met vooral veel alternatief volk. Leuk om te zien dat de 60-er jaren nog leven. Morgen wat foto's.
Vandaag maar 160 km. Onderweg zouden we nog stoppen bij een plaatsje waar een schooltje is dat wordt gesponsord vanuit Nederland. Een van de reisgenoten betaalt daar aan mee. De kinderen zijn veelal wees en zijn van zogenaamde tribal herkomst. Ze worden veelal door de grootouders opgevoed. Trieste geschiedenis. Het dorpje ligt bij een natuurreservaat waar we toch doorheen moeten.
Natuurlijk schriftjes gekocht en een van de groepsgenoten heeft een stapel pennen. Het is natuurlijk allemaal schattig, maar ik heb het gevoel dat het allemaal niet veel zoden aan de dijk zet. Natuurlijk zal het wel weer leuke plaatjes opleveren van lachende kinderen.
Helaas was het zondag, dus de kinderen waren niet in het schooltje. Het hoofd van de school moest nog uit de kerk gehaald worden om de schriftjes en pennen in ontvangst te nemen.
Als ik terugkom zal ik eens kijken of ik zelf nog een bijdrage kan leveren.
Dus kwamen wij door het tijgernatuurreservaat waar weer geen tijger te zien was, maar wel olifanten, herten pauwen (die hier inheems zijn) en veel apen.
'smiddags aangekomen in Mysore. Meteen weer in de benen want er staat hier het grootste Maharadjapaleis van India, en dat is op feestdagen, vandaag dus, prachtig verlicht.
Het was indrukwekkend, een soort Versaille in Maharadjastijl. Morgen mer hierover. Morgen gaan we met de bus naar Bengalore, de ICT-hoofdstad van India, modern en welvarend. We zullen zien. Morgenavond de nachttrein naar Hampi.
Kochi is een grote stad, gebouwd op eilanden. Het lag prachtig voor de Portugezen om er een opslagplaats te maken voor goederen, vooral specirijen,voor ze naar Europa werden vervoerd. Het lag zo mooi dat de Hollanders het van ze overnamen. Die geschiedenis zie je nog terug in de oude stad, Fort Kochi genaamd.Er is een mooie oude kerk, een muzeum over de Hollandse periode in Kochi, het hollandse kerkhof waar je een stukje terugvind op de grafstenen van hoe de Nederlanders hier hebben geleefd en zijn doodgegaan. Het is ook een vissershaven. Verder is er veel terug te vinden van de periode dat er veel Joden woonden. Een synagoge is nog in functie.
We hadden hier 2 nachten, zodat we het allemaal rustig konden bekijken.
Daarna een gruwelijk lange bustocht naar Ooty. Door d slechte wegen vorder je gemiddeld maar 15 km per uur. Onderweg bezochten we nog een opvang voor olifanten. Dat leverde wel leuke plaatsjes op, maar kostte wel weer 3 uur extra.
's Avonds kwamen we pas om 9 uur aan in het Hillstation. Het was er koud vanwege de hoge ligging op 2000 m. Het eten liet lang op zich wachten, en voor het eerst verlangde ik stilletjes weer naar huis, tot ik hoorde dat het daar nu flink koud is. Dan toch maar even blijven.
Onderweg is het soms moeilijk om de weblog bij te houden. Geen stroom, geen bereik, te moe.Gisteren heb ik wat foto's geplaatst zonder tekst. Bovendien waren foto's uitgevallen.Hier doe ik het nog eens over.
Na Tamil Nadu, waar we veel tempels bezocht hebben, zijn we doorgereisd naar Kerala. Het verschil was groot. Tamil Nadu is heel religieus, gericht op het hiernamaals. Dat zou ik ook doen als ik hier zou wonen want het leven daar lijkt er een tranendal. Arm, vies en stoffig.
Kerala is het tegendeel. Het is redelijk welvarend, vrijwel iedereen kan lezen en schrijven en er zijn goede sociale voorzieningen De werkeloosheid is laag. Er is veel landbouw en het landschap is er groen en aangenaam. Ze noemen het zelf dan ook Gods own country.Nou doen dat de Amerikanen ook, maar hier lijkt het wel van toepassing. Er is een bijzonder gebied, de zogenaamde backwaters. Het is laaggelegen en het zeewater wordt tegengehouden met dijken. Het lijkt wel Holland in de tropen. Er is een toeristenindustrie ontstaan op de backwaters en veel huwelijksreizen gaan hiernaartoe. Op de voormalige rijstschepen hebben ze toeristische verblijven gebouwd waar we een nacht op verbleven. Luxe verblijven met hotelkamers met alle luxe. Aan boord kregen we uitstekende maaltijden.
